Beeldbellen in tijden van corona

 In Behandelingen

Niels Goudswaard is psychomotorisch bij Vitaalpunt. Contact maken met de patiënt  -letterlijk dus-  ís zijn werk. Hoe doe je dat achter de computer? Hieronder zijn terugblik op de afgelopen twee weken.

Ineens was het moment daar. We deden bij Vitaalpunt al twee weken niet meer aan handen schudden, namen ieder uur een pompje desinfecterende handzeep en vermeden fysiek contact met patiënten en elkaar. Op vrijdag zeiden we nog tegen elkaar: ‘tot maandag!’. Maar ineens was het in dat weekend duidelijk: we gaan een tijdje niet meer naar ons werk, en zullen in snel tempo op afstand moeten gaan werken.

In de Specialistische GGZ zet je een behandeling niet zomaar even on hold: het was duidelijk dat we de behandeling op een andere manier moesten gaan voortzetten.

Beeldbellen

Onze e-health aanbieder Therapieland heeft ons daarbij enorm geholpen door versneld de beeldbel-functie uit te rollen, zodat we daar met onze patiënten per direct gebruik van konden maken. En ik kan niet anders zeggen dan dat we daar allemaal vanaf moment één volop gebruik van gemaakt hebben. In een groepsapp deelden we onze ervaringen, we hebben elkaar gesteund en geholpen in het ontdekken van de beperkingen maar absoluut óók van de mogelijkheden.

Als psychomotorisch therapeut bestáát mijn werk uit contact maken. Dat begint al met de eerste handdruk: je vindt hierin een schat aan informatie.

 

Over de patiënt: wat laat deze van zichzelf voelen? Zit er spanning in de arm, in het lijf? Word ik als therapeut een beetje ‘afgehouden’ of is er echt contact, een ontmoeting van twee personen?

Maar ook over jezelf: hoe zit ik in mijn vel, ben ik in contact met mijzelf en hoe merk ik dat wat er op mijn persoonlijke bordje ligt, terug te vinden is in hoe ik contact maak met de patiënt?

Oefenen op afstand

Ondertussen ben ik al weer twee weken aan het beeldbellen en is er geen fysiek contact of nabijheid. Los van de techniek – wat overigens verrassend goed gaat – is het een ontdekkingstocht naar de mogelijkheden en het tijdelijk veranderen van de normale gewoontes.

Beeldbellen is anders, maar niet zozeer onpersoonlijker, heb ik gemerkt.

Soms komt het misschien wel sneller ‘dichtbij’ dan in een live-contact zou zijn gebeurd. Je bent om te beginnen eigenlijk direct bij iemand thuis, in diens eigen, vertrouwde omgeving. Sommige patiënten lijken zich wat gemakkelijker open te stellen en hun gevoelens toe te laten. Het beeldscherm kan wat afstand scheppen, wat juist ook voor meer vrijheid kan zorgen bij de patiënt.

Normaal gaat het in de behandelingen, zowel één op één als in groepen, in veel gevallen om interactie, afstand en nabijheid. En hoewel het daar voor een deel ook met beeldbellen over kan gaan, zit hier natuurlijk een beperking. Oefenen met materialen is lastiger. Maar het maakt ook creatief; welke materialen heeft de patiënt thuis ter beschikking? Met een ballon, stok, bal of blinde muur kan je een eind komen, zolang je maar zicht hebt op degene die de oefening uitvoert. En oefeningen als ademhaling, focussing (Gendlin) en affectfobie-oefeningen of meditatie kunnen eigenlijk heel goed met beeldbellen.

Andere vorm van contact

Beeldbellen lijkt tot nu toe wel wat vermoeiender dan ‘live’ gesprekken en oefeningen. Het kost kennelijk een hoop energie om te kunnen focussen op het contact. Wat in ieder geval helpend is gebleken, is om de patiënt te vragen om niet alleen het hoofd maar minimaal ook een goed deel van het bovenlijf in beeld te brengen. Dat maakt het makkelijker voor mijn spiegelneuronen om kleine signalen van emotie (of juist het onderdrukken daarvan) toch op te kunnen pikken, en te kunnen benoemen.

Bij mezelf moet ik er op blijven letten om niet in het beeldscherm te kruipen maar ontspannen te blijven.

Het is een uitdaging om goed voor mijzelf te blijven zorgen, voldoende korte pauzes te nemen, af en toe wat beweging of even stilstaan bij wat mijn lijf me te vertellen heeft. Al met al maken we er wat van. We dealen met de nadelen, en profiteren van de voordelen van het beeldbellen.

En ongetwijfeld zullen we over een paar weken het ’gewone leven’ met ‘live contact’ weer extra kunnen waarderen. Ik kijk er in ieder geval naar uit!

 

Recente Blog berichten
Comments
  • Ester
    Beantwoorden

    Wat een mooie column Niels!

Schrijf een reactie

Psychologische behandeling anno 2020